Het is heel lastig uit te leggen waarom mijn werk is zoals het is. Het heeft te maken met  mijn fascinatie voor materie en wat daarmee kan gebeuren en met het opzoeken van grenzen. Daarnaast heeft het te maken met vrijheid. De vrijheid die ik heb, in de beslotenheid van mijn werkplaats, om de dingen te doen zoals ik dat wil. Zonder regels, zonder mooi of niet mooi, zonder zoals het hoort of zoals het moet, deze materie naar mijn hand te zetten:  klei te bewerken tot een materiaal met een mooie textuur en bestaande materialen  die ik toevallig ergens tegenkom een totaal nieuwe functie te geven in een object.
Zo zijn mijn sculpturen vaak het resultaat van  een lange ontdekkingtocht  naar en de verrassing van iets wat ik niet zocht en toch vond.  Een zoektocht naar de uiteindelijke vorm en kleur die ondanks en dankzij mij ontstaat. Waarbij de beperking van mijn ovenmaten eerder een uitdaging dan een belemmering zijn.